قصه اي كه هر سال يك جور تمام نـ/مي شود !

هر چند تكراري و كهنه ، اما مي نويسم شايد ...

‌‌«دوبيتي هاي زير در گويش شيرازي جاري هستند»

_
ايـ رنگـُيْ كه رو ايـ بونش نوشته

بَريْ عشقش تو قانونش نوشته

ميگن خيلي دوسش دُشته خدامون

غروبامونُ با خونش نوشته

-

گمونم كه خدامون دل نداره

اگه داره ته بقچش ميزاره

وگرنه تو ايـ  قصهِ يْ  مشك و سقا

: خدايا كاري دُش بارون بباره ؟

-

صِدُي قلب خدا خيلي يواشه

فشارش افتاده، ها... آخِراشه

ايـ دَ روز مث كه كم خوني گرفته

همش تقصير ايـ  كرب بلاشه
؛
دوبيتي هاي بالا را بشنويد.«كليك كنيد»
-------------------------------------
... راستي كي نوبت ما مي شود؟

علي نسيمي ، هم رفت !

تيكـ تيكـ تيكـ تيكـ ...

به تيك - تاك دلم بسته انفجاري كه...

به شكل تلخ عمل هاي انتحاري كه...  

و ضامني كه دلم را سه سوته مي تركد!

تحملي كه ندارم و گريه زاري كه :

من آن سياه قديمي كه ...

نه! عوض شده ام

به شانه هاي ترم و نبود ماري كه ...

به كنده كنده غزل هاي منقطع شده ام

كه من و حضرت ميخ و تن چناري كه...

ڤ

چقدر شعر در اينجا شبيه يك خواب است

شبيه خواب رسيدن به خواستگاري كه...

وبعد ،گرد سفيدي كه قند مي سابند

براي بار هزارم وبي قراري  كه 

 ــ مرا ميان غزلهات ... ميشود باشم؟!

: نه.

چه بخت تلخ خرابي - چقدر تاريكـِ

_________ و يك تجربه ________

تو هم كه موافق باشي
باد ، هميشه موافق نيست!

نوشته ها را كه قدم ميزند
اسماعيل دچار شيرين ميشود
يوسف سر از سرزمين عجايب در مي آورد
و گرتل با ديو سفيد ميجنگد.

فضاي قصه ها را به هم بريز
عوضي بنويس
شايد به هم بخوريم.