دوباره لك زده ام تا براي تنهايي
سرم شلوغه ولم كن پري رويايي
تو كه تمام غزل هاي من فقط با تو
تو كه تمام غزل هاي من ... تماشايي↓
ترينِ قصه ي من و ترنج اين قالي
موناليزاي داوينچي و رمز زيبايي↓
كه خط به خط تو را هي مرور مي كردم
به لحظه اي كه پريدي...
ڤ
دوباره لك زده ام تا براي تنهايي
*يه صندلي، يه كمي شعر، يه ليوان چايي
دوتا آدم كه رسيدن به هم مثِ « اآ دم »
دوتا آدم كه رسيدن... چقدر انشايي!
كه يك دفِ نفس سرخ، جيغ چشمك زن
پياده ميشن و تندي "چيكارتون ميشن؟!"
وابتداي تويي كه " بابام مريضِ...نه "
و انتهاي مني كه" تو رو خدا... لطفاً "
ڤ
دوباره لك زده ام تا براي تنهايي ...
از اين روبانا و قابا بيا بزن بيروون!
/ بيا، بيا خـُ مـُ ليلي!
// بيا مُنم مجنون!
(برو برو نه نيا نه... از اين سفر برگرد.)
/ بيا به هم بزينم و ... بیا اینم معجون...
وتلخه ای که قرار بود مثل هم باشیم
تو رفته ای و من اینجا که بعد هفتا جون!
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
* یک شاخه رز یک شعر یک لیوان چایی/رضا عزیزی
و یک طرح ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کنسرو سلول
۹ اتمسفر که باد کند
آماده ی جویدن می شود.